มุมมองผู้เชื่อ และไว้วางใจพระเจ้า กับผู้ไม่เชื่อ

สรุปคำเทศนา ศุกร์ที่ 25 กันยายน 2015

คุณ สุเมตตา ซาทู

 

(1ซมอ.17:1-57)

เมื่ออ่านเรื่องดาวิด ฆ่าโกลิอัทตาย สิ่งที่ดาวิดพูดสะท้อน ภาพ 2 ภาพ

1) ภาพของซาอูล ผู้ขาดความเชื่อซาอูลไม่ได้สำนึกไม่ได้กลับใจซึ่งแท้จริง น่าจะคิดได้ว่า พระเจ้าทรงช่วย สู้รบมาแล้วอย่างไรในอดีตแทนที่จะได้รับ ความเชื่อกลับมา แต่เปล่าเลย กลับดีใจที่จะมีคนอื่นมารับภาระไป แทน ซาอูลไม่ได้รู้จักพระเจ้าอย่างที่พระเจ้าเป็น

2) ภาพ ของดาวิด ที่รู้ว่าพระเจ้าทรงเป็นผู้ใด คำพูด การแสดงออกภาคปฏิบัติสะท้อนว่า พระเจ้าทรงประเสริฐแค่ไหน ตาฝ่ายเนื้อหนังอาจเห็นภาพ โกลิอัท หรือ ปัญหาใหญ่แต่พอย้อนคิดถึงพระเจ้า ดาวิดก็ไม่กลัวสักนิด ถ้า เรารู้จักพระเจ้ายิ่งรู้จักก็ยิ่งไม่กลัว ที่กลัวเพราะว่าไม่รู้จักถ้าไม่อยากกลัวก็ จงใคร่ครวญพระวจนะ ดูการช่วยของพระเจ้าทุกบททุกตอน ดาวิดมีความเชื่อ ความรู้อย่างเดียวไม่พอ ต้องเชื่อในสิ่งที่รู้ด้วย คนมี ความเชื่อพูดอะไรก็ง่ายไปหมด เหมือนดาวิด พูดถึงโกลิอัท ง่ายๆ แต่ถ่อม ใจ ดาวิดถ่อมใจมาก ตลอดชีวิตของดาวิด ยิ่งรู้จักพระเจ้าก็ยิ่งถ่อมใจ ผลที่ตามมาสุดท้าย ดาวิดขึ้นได้ขึ้นเป็นกษัตริย์อย่างสง่างาม

 

(1ซมอ.22) ดาวิดออกจากเมืองกัท แล้วหนีไปยังถ้ำอดุลลัม เมื่อพวกพี่ชายและ คนในครัวเรือนของบิดาได้ข่าวก็มาพบเขาที่นั่น ทุกคนที่มีปัญหา ทุกข์ร้อนต่างๆ มีหนี้สิน หรือ มีเรื่องไม่พอใจก็มาเข้าเป็นพวกกับดาวิด เขา กลาย เป็นหัวหน้าของคนเหล่านั้น เสน่ห์ของผู้นำคือ ความรู้จักพระเจ้าเชื่อและไว้วางใจในพระเจ้า ปฏิบัติ ตามในสิ่งที่ตนรู้คนที่ตามมาก็ได้รับพระพร ขอพระเจ้าอวยพระพร





 อ่านบทความย้อนหลัง